Armadillidium granulatum

Karta Techniczna Izopoda Armadillidium granulatum

Nazwa naukowa: Armadillidium granulatum
Rodzina: Armadillidiidae
Klasa: Malacostraca
Rząd: Isopoda
Podrząd: Oniscidea
Królestwo: Animalia
Typ: Arthropoda

Ogólny Opis:

Armadillidium granulatum to lądowy izopod, który charakteryzuje się zdolnością zwijania się w kulę w sytuacjach zagrożenia, co nazywa się „konglobacją”. Gatunek ten wyróżnia się chropowatym, ziarnistym pancerzem, stąd jego nazwa „granulatum”.

Cechy Fizyczne:

• Rozmiar: 8–12 mm długości.
• Kolor: Od jasnoszarego do brązowego, z chropowatą strukturą powierzchni egzoszkieletu.
• Egzoszkielet: Wapienny, segmentowany, z małymi wypukłościami lub „ziarnami”.
• Liczba nóg: 7 par.
• Czułki: Dwie pary, z których jedna jest główna i dobrze widoczna.

Występowanie:

Armadillidium granulatum występuje szeroko w Europie, głównie w rejonach śródziemnomorskich i umiarkowanych. Spotykany jest w wilgotnych siedliskach, pod kamieniami, liśćmi opadłymi i pniami drzew, ale także w terenach bardziej suchych.

Siedlisko:

Preferuje miejsca ciemne i wilgotne, choć toleruje bardziej suche środowiska w porównaniu do innych izopodów. Zwykle zamieszkuje gleby bogate w materię organiczną, gdzie odżywia się resztkami roślinnymi.

Żywienie:

Są detrytusożerne, odgrywają rolę rozkładaczy materii organicznej, żywiąc się głównie opadłymi liśćmi, drewnem i innymi resztkami roślinnymi.

Rozmnażanie:

• Cykl rozrodczy: Armadillidium granulatum jest owowiwiparny. Samice noszą jaja w specjalnej torbie pod odwłokiem (marsupium), aż do ich wyklucia.
• Młode: Po wykluciu młode pozostają w marsupium przez kilka dni, zanim całkowicie się wydostaną.

Zachowanie:

• Obrona: Podczas zagrożenia głównym mechanizmem obronnym jest zwinięcie się w kulę, co chroni miękkie części ciała w twardym pancerzu.
• Aktywność: Głównie nocne, unikają światła dziennego. W ciągu dnia przebywają w wilgotnych, zacienionych miejscach, a nocą są bardziej aktywne.

Ochrona:

Nie jest gatunkiem zagrożonym, a jego populacja jest stosunkowo stabilna. Jak wszystkie izopody, jest wrażliwy na drastyczne zmiany w środowisku, szczególnie spadek wilgotności i degradację siedlisk.