Camponotus chilensis

Karta techniczna: Camponotus chilensis

Nazwa naukowa: Camponotus chilensis
Nazwa zwyczajowa: Chilijska mrówka stolarz

Wielkość: Robotnice 6–12 mm; żołnierze do 14–15 mm
Ubarwienie: Ciemne odcienie od głębokiego brązu do czerni; delikatny połysk oraz masywne żuwaczki typowe dla rodzaju Camponotus.
Królowa: 15–17 mm, masywne ciało o ciemnym ubarwieniu.

Występowanie: Gatunek rodzimy dla Chile; spotykany na obszarach o klimacie umiarkowanym i półsuchym, szczególnie w lasach, zaroślach oraz przy poboczach dróg.

Zachowanie: Głównie nocny tryb życia; kolonie o wolnym tempie wzrostu, dobrze zorganizowanej strukturze i stosunkowo spokojnym charakterze. Budują gniazda w martwym drewnie, szczelinach, zbitym podłożu lub pod kamieniami.

Cykl kolonii: Najczęściej zakładanie kolonii w sposób klaustralny niezależny. Rozwój od jaja do osobnika dorosłego trwa od 6 do 10 tygodni, w zależności od temperatury i wilgotności.

Zalecana wilgotność: Strefa lęgowa 40–60%, arena bardziej sucha.

Temperatura optymalna: 22–26 °C; tolerują niewielkie wahania.

Odżywianie: Dieta wszystkożerna: białko (drobne owady), węglowodany (rozcieńczony miód, roztwory cukrowe) oraz okazjonalnie miękkie owoce.

Poziom trudności: Średni; wymagają stabilnych warunków temperaturowych, kontrolowanej wilgotności oraz stopniowego zwiększania przestrzeni wraz z rozwojem kolonii.

Hibernacja / diapauza: W zależności od regionu mogą wchodzić w okres spowolnienia zimą, ograniczając aktywność.

Rekomendacje: Idealne do formikariów akrylowych lub gipsowych z dobrą wentylacją. Nie tolerują nadmiernej wilgoci w komorze lęgowej. Zaleca się zróżnicowaną dietę dla zrównoważonego rozwoju oraz unikanie stresu podczas przenoszenia między modułami.