Brachypelma hamorii (ex smithi)

Nazwa naukowa: Brachypelma hamorii (dawniej Brachypelma smithi)

Nazwa zwyczajowa: Meksykańska ptasznik czerwonokolanowy

Występowanie: Gatunek pochodzący z Meksyku, głównie z regionów Guerrero i Michoacán.

Siedlisko: Zamieszkuje przede wszystkim obszary półsuche i tropikalne, takie jak suche lasy oraz sawanny.

Opis:

• Rozmiar: Dorosłe samce osiągają zwykle rozpiętość odnóży około 12–15 cm, natomiast samice mogą dorastać do około 15–18 cm.
• Ubarwienie: Posiada masywne ciało z czarnym, błyszczącym odwłokiem oraz charakterystyczne czerwono-pomarańczowe segmenty na stawach odnóży, od których pochodzi jej nazwa zwyczajowa. Na odwłoku znajdują się również włoski parzące.
• Zachowanie: Gatunek znany z dość spokojnego usposobienia. Choć bywa nieco nerwowy, nie jest agresywny. Prowadzi głównie nocny tryb życia i większość czasu spędza w norach, które sam wykopuje, lub w naturalnych kryjówkach.

Pokarm: Gatunek mięsożerny, żywiący się głównie żywymi owadami, takimi jak świerszcze, karaczany, chrząszcze oraz różne larwy i robaki. Sporadycznie może polować również na niewielkie kręgowce, np. jaszczurki.

Długość życia: W warunkach hodowlanych samice mogą żyć nawet 20–30 lat. W naturze długość życia jest zwykle krótsza ze względu na drapieżniki i czynniki środowiskowe.

Warunki hodowli:

• Terrarium: Zalecane jest terrarium z odpowiednią warstwą podłoża umożliwiającego kopanie nor, np. włókno kokosowe lub ziemia terrarystyczna.
• Temperatura i wilgotność: Optymalna temperatura wynosi około 24–28 °C. Wilgotność powinna być umiarkowana.
• Obsługa: Należy unikać częstego manipulowania zwierzęciem, aby ograniczyć stres.

Uwagi: Brachypelma hamorii jest jedną z najczęściej polecanych tarantul dla początkujących hodowców. Charakteryzuje się wolnym tempem wzrostu oraz stosunkowo spokojnym temperamentem.